Title : Kiss me darling!~
Couple : เทอร์มิส x ครีอุส , ไอซอท x เฮฟเฟตัส
Rate : PG13

 

 

 

หลายวันมานี้ข้าจำเป็นต้องออกไปจัดการกับอมนุษย์บ่อยเสียเหลือเกิน จู่ๆมีอมนุษย์มาเผ่นผ่านในเมืองลีฟบัดได้ยังไง มันไม่รู้บ้างเลยเหรอว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่มีเทพอัศวินทั้งสิบสององค์อาศัยอยู่เชียวนะ! มันจะมากเกินไปแล้วที่เล่นโผล่มาไม่เว้นวันแบบนี้ มันทำให้ข้าต้องเสียพลังงานโดยใช่เหตุนะ! แถมฤดูนี้ยังไม่ใช่ฤดูของบลูเบอรี่และสตรอเบอรี่อีกต่างหาก มันทำให้ไอซอทไม่มีวัตถุดิบหลักในการทำขนมให้ข้า! แถมบลูเบอรี่และสตรอเบอรี่ยังเป็นรสชาติที่ข้าโปรดปรานมากที่สุดอีกต่างหาก เจ้าอมนุษย์ตัวเหม็นเขียวเอ๊ย!!! เอ็งไม่ตายดีแน่!!! (?)

หลังจากกลับมาจากการซัดเจ้าอมนุษย์ ข้าก็เหน็ดเหนื่อยสุดกำลัง ตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังห้องของไอซอทเพื่อมาเอาขนมพายรสนม รสใหม่ของไอซอทที่เจ้าตัวเพิ่งแนะนำให้ข้าลองกิน เพราะว่าบลูเบอรี่และสตรอเบอรี่หายากเหลือเกิน ถึงจะถูกอกถูกใจข้าพอสมควร แต่ก็ยังสู้บลูเบอรี่และสตรอเบอรี่ไม่ได้อยู่ดี!

ข้าเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ทันได้เคาะ สิ่งที่ปรากฏในสายตาข้า ไม่ใช่ไอซอทคนที่ข้าควรจะเห็น แต่กลับเป็นเทพอัศวินเฮฟเฟตัสแทน เขากำลังตั้งอกตั้งใจกับการกินคุ้กกี้กับน้ำชาตรงหน้าอยู่ พอเห็นข้ายืนอยู่ที่ธรณีประตู เขาก็ชะงัก

"เจ้ามาทำอะไรที่นี่น่ะครีอุส"

น้ำเสียงของเฮฟเฟตัสสูงขึ้นเล็กน้อย เหมือนเขากำลังพยายามจะหลบสายตาข้า

ข้าไม่ตอบ พลางเดินเข้ามาในห้อง ปิดประตูตามหลังและมองไปยังบรรยากาศรอบๆห้อง..

ไม่มีวี่แววของไอซอทเลย?

ข้าส่งยิ้มสว่างไสวไปให้เฮฟเฟตัส

"ข้าต่างหากที่ควรจะถามเจ้านะ เฮฟเฟตัสที่รัก"

เฮฟเฟตัสมีสีหน้าลำบากใจทันที เฮอะ! ก่อนหน้านี้ข้าดันไปเห็นเฮฟเฟตัสและไอซอทกำลังนั่งคุยกันอยู่ในสวนของตำหนักฝั่งขวา ถ้าเป็นบริเวณนั้นน่ะปลอดคน แถมยังเป็นสวนที่ปลูกต้นกุหลาบเยอะแยะอีกต่างหาก! ถ้าสองคนนั้นจะหารือกันเรื่องภารกิจโน่นนี่ ก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปนั่งคุยกันตรงนั้นเลยนี่นา แถมในตัวของทั้งคู่ยังมีออร่าสีชมพูเปล่งประกายจนน่าหมั่นไส้อีกต่างหาก มันคืออะไรกันนะ?

"ข้า..เจ้าไม่เห็นหรือ ข้ากำลังกินคุ้กกี้อยู่ ฝีมือของเทพอัศวินไอซอทใช้ได้เลยนี่ ข้าจะเข้ามากินบ่อยๆมันผิดตรงไหน"

ข้าเม้มปากพลางนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเฮฟเฟตัสที่ยังจ้องมองข้าด้วยความสงสัย ก็ข้ายังไม่ได้ตอบคำถามเขาเลยนี่นา

"ปกติเวลานี้เขากำลังทำขนมอยู่นี่ ภารกิจก็ไม่มีเสียด้วย เขาหายไปไหนนะ"

เฮฟเฟตัสขมวดคิ้วมากกว่าเดิม พลางจ้องมองข้าอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ครีอุส..พูดแบบนี้แสดงว่าเจ้าเข้ามาหาเขาบ่อยสิท่า"

ข้าพยักหน้าตอบอย่างไม่ลังเล แน่สิ ก็ข้าจะมาเอาขนมส่วนของข้านี่!

ถึงตอนนี้เฮฟเฟตัสก็ลุกขึ้นยืนทันที

"เจ้ากล้าดียังไงถึงเข้ามาหาเขาถึงที่นี่ทุกวันน่ะ! เจ้ามี..เจ้ามีเทอร์มิสอยู่แล้วนะ!"

ข้าแกล้งทำเป็นตกใจนิดหน่อย ดูเหมือนความสัมพันธ์ของเฮฟเฟตัสกับไอซอทจะไม่ธรรมดาซะแล้ว เพียงแต่มันจะเหมือนกับความสัมพันธ์ของข้ากับแลนซ์หรือไม่ก็เท่านั้น

ข้าฉีกยิ้มอย่างใจเย็น

"ข้าไม่ยักรู้ว่าเจ้าจะโกรธมากขนาดนี้ เฮฟเฟตัสที่รัก ข้าไม่แย่ง 'ของของคนอื่น' หรอก!"

ข้าเน้นเสียงตรงคำว่า ของของคนอื่น เพื่อให้เจ้าตัวรู้ตัวเสียที ข้าไม่แย่งไอซอทไปจากเจ้าหรอก เจ้าเฮฟเฟตัสใจร้อนขี้หึง ข้ามีแลนซ์ของข้าอยู่แล้ว และแลนซ์ของข้าก็หล่อกว่าไอซอทด้วยนะ เขายิ้มให้ข้าบ่อยๆด้วย!

แต่ข้าไม่ได้พูดออกไปหรอก ข้าได้แต่ยิ้มแล้วเอ่ยต่อว่า

"เจ้าไม่ต้องคิดมากหรอก ข้าเป็นถึงเทพอัศวินครีอุสเชียวนะ ข้าไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่ ข้ามาเอาขนมในส่วนของข้าน่ะ วันไหนที่ข้าไม่ได้กินขนมหวานละก็ ข้าจะต้องลงแดงตายแน่ เจ้าก็น่าจะรู้ดีนี่นา"

เฮฟเฟตัสถอนหายใจและนั่งลงตามเดิม ก่อนจะสะบัดหน้าด้วยความหงุดหงิด

"พอเจ้าพูดด้วยตัวเองว่า วันไหนที่เจ้าไม่ได้กินขนมจะลงแดงตาย ฟังแล้วมันดูแปลกพิลึกแฮะ"

ข้าเลิกคิ้ว

"เจ้าได้ยินมาจากไอซอทสิท่า...เขาพูดมากไหมเวลาอยู่กับเจ้า"

เฮฟเฟตัสมองข้างงๆ แต่ก็ตอบอ้อมแอ้ม

"อื้อ พูดเยอะสิ"

ดูเหมือนเจ้าตัวจะหน้าแดงไปแล้วเรียบร้อย ข้ามองเขายิ้มๆ

เฮฟเฟตัสที่รักในตอนนี้ช่างน่ารักน่าชังเสียจริงๆ ความรักเปลี่ยนแปลงไปได้ทุกอย่างจริงๆสินะ แต่ทำไมถึงไม่เปลี่ยน 'คนคนนั้น' กันละ!!!

ดูเหมือนว่าข้าจะทำหน้าบูดออกไปเด่นชัดจนคนตรงหน้าสงสัย

"เจ้าทะเลาะกับเทอร์มิสมาเหรอ"

ข้าส่ายหน้า และย้อนกลับ

"เจ้าทะเลาะกับไอซอททุกวันหรือเปล่า ข้าเห็นเจ้าชอบหัวเสียอยู่เรื่อยนี่"

เฮฟเฟตัสรีบตอบทันที

"เปล่า ไม่ได้ทะเลาะกันเลยตั้งแต่คบกันมา เขาทำให้ข้าใจเย็นขึ้นเยอะ...แล้วก็.."

ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะรู้ตัวเองแล้วว่าเผลอพูดอะไรออกไป จึงปิดปากเงียบโดยที่ยังพูดไม่จบเสียด้วยซ้ำ ตอนนี้ข้ารู้สึกอิจฉาสองคนนี้จริงๆ พวกเขาหวานกันเหลือเกิน แต่กับข้า!!! เทอร์มิสแทบจะไม่เคยบอกรักข้าด้วยซ้ำ!!! ไม่เคยบอกรัก ทั้งยังไม่เคยจูบข้าด้วย!!

คิดได้อย่างนี้ข้าจึงหลุดถามออกไป คำถามของข้าทำเอาเฮฟเฟตัสชะงักกึกทันที

"...เจ้าคบกับไอซอทมานานเท่าไหร่แล้ว พวกเจ้าเคยจูบกันหรือยัง?"

เฮฟเฟตัสตอบอึกๆอักๆ ไม่กล้าพูด แต่พอข้าจ้องเขม็ง เขาจึงยอมเปิดปาก

"...สองเดือนแล้วมั้ง..ส่วนเรื่องจูบ ราวสองสามครั้งแล้วล่ะ.."

ข้าลุกขึ้นยืนทันที

"ก็ดีนี่! เทอร์มิสไม่เคยจูบข้าเลยด้วยซ้ำ เราสองคนคบกับมาเกือบปีแล้วนะ! ทำไมล่ะ ข้าไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ ข้าไม่..ข้าไม่...ข้าจะทำไงดี!!"

เฮฟเฟตัสหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก

"ใจเย็นน่าครีอุส ก็เทอร์มิสไม่ว่างนี่นา..."

"ไม่ว่างจูบข้าเนี่ยนะ! จูบไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ แค่สองนาทีก็ถือว่าเป็นจูบแล้ว เขาจะไม่แม้แต่จูบข้าสักวินาทีเลยเชียวเหรอ!"

เฮฟเฟตัสดึงข้าให้นั่งลง

"เจ้ามาบ่นตรงนี้ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก ไปบอกกับเจ้าตัวโน่น"

วินาทีนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับเสียงนุ่มของใครอีกคนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

"ชาคส์! ข้าขอโทษ ข้ามาช้าไปหน่อย..ข้า..ครีอุส?"

น้ำเสียงของไอซอทตอนพูดกับเฮฟเฟตัสนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยน แต่พอเห็นข้าเขาก็กลับไปใช้เสียงเย็นชาตามเดิม ข้าผุดลุกขึ้นยืนทันที

"เอาล่ะไอซอท! ข้าแค่มาเอาขนมเท่านั้น ยื่นมาให้ข้าเร็วๆ ข้าจะได้กลับห้องสักที วันนี้ข้าเหนื่อยมามากแล้ว"

ไอซอทเดินไปหยิบถุงขนมที่ประทับตราประจำเทพอัศวินครีอุส แล้วยื่นมาให้ข้า ข้ารับไปถือไว้ พึมพัมขอบคุณก่อนจะเดินไปยังประตูห้อง โดยไม่วายทิ้งท้ายให้คู่รักหวานแหวว (จนน่าหมั่นไส้) ว่า..

"ขอให้พวกเจ้ามีจูบครั้งที่สี่ในสองเดือนอย่างมีความสุข ราตรีสวัสดิ์"

ข้าผลุนผลันออกจากห้องไป ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ถึงเวลาใช้คำว่าราตรีสวัสดิ์ด้วยซ้ำ นี่มันเพิ่งทุ่มเดียวเองนะ! ข้าเก็บถุงขนมเอาไว้ในอกเสื้อด้วยความทนุถนอม ก่อนจะเดินลากเท้าไปยังห้องของเทอร์มิส

น่าเศร้าใจยิ่งนัก ของข้าต้องพูดว่าจูบครั้งแรกในรอบปีต่างหาก ไม่สิๆ ต้องบอกว่า ยังไม่เคยจูบสักครั้งในรอบปีสิถึงจะถูกต้องที่สุด แต่ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูของพระสังฆราชกับอาจารย์ของข้าล่ะก็! ข้าต้องตายแน่ๆ ถึงข้าจะมั่นใจว่าอาจารย์ข้ากับอาจารย์ของเทอร์มิสจะจูบกันนับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็เถอะ! แต่ถ้าพวกเขาได้ยินว่า เทพอัศวินครีอุสผู้เป็นประมุขของเทพอัศวินทั้งสิบสอง